Likwidacja przywilejów podatkowych? Żadna z partii koalicji nie chce ruszać samochodów służbowych i bonów żywnościowych i eko

Koalicja Arizona szuka dodatkowych pieniędzy. Cel wyznaczony kilka tygodni temu przez ministra budżetu Vincenta Van Peteghema (CD&V) zakłada pozyskanie 7 miliardów euro do kolejnego budżetu. Aby wesprzeć te prace, minister zwrócił się do Federalnego Biura Planowania (BFP) o przygotowanie – we współpracy z innymi instytucjami eksperckimi i badawczymi – listy rekomendacji oraz konkretnych wariantów polityki publicznej, które mogłyby przynieść oszczędności.

Lista ponad 250 środków

BFP opracowało raport obejmujący ponad 250 środków zgłaszanych przez partie polityczne w 2024 r., których wpływ na budżet był już wcześniej wyliczany przez biuro. Instytucja podkreśla jednak, że nie do niej należy decyzja o wdrożeniu któregokolwiek z tych rozwiązań. BFP ma świadomość, że wiele propozycji mogłoby wywołać gwałtowne reakcje, dlatego ostateczny wybór pozostawia politykom.

“Przywileje podatkowe”

Część analizowanych propozycji dotyczy ograniczenia albo nawet likwidacji przywilejów podatkowych i systemów preferencyjnych. Jeden z fragmentów raportu poświęcono samochodom służbowym, eko-bonom oraz bonom żywieniowym.

Jak wskazano w dokumencie, podczas wyceny programów wyborczych w 2024 r. szacowano, że likwidacja preferencji podatkowych związanych z samochodami służbowymi, kartami paliwowymi, eko-bonami i bonami żywieniowymi bezpośrednio zwiększyłaby wpływy o 4,5 do 5,5 miliarda euro. Byłaby to bardzo znacząca część całego wysiłku budżetowego, ale jednocześnie decyzja skrajnie niepopularna.

W 2025 r. po belgijskich drogach jeździło około 627 000 samochodów służbowych. Według firmy Acerta z eko-bonów korzystało około 2,3 miliona pracowników, a ponad milion mieszkańców Belgii co roku otrzymuje bony żywieniowe. Dla dużej części osób aktywnych zawodowo te preferencje podatkowe są realnym wsparciem siły nabywczej. W koalicji Arizona pomysł ich likwidacji ma więc charakter tematu niemal nietykalnego.

Siła nabywcza barierą nie do ruszenia

Zapytany o tę sprawę przewodniczący MR odpowiada jednoznacznie: nie ma mowy o żadnych zmianach. Według Georges’a-Louisa Boucheza oznaczałoby to utratę siły nabywczej, a MR nie poprze żadnego rozwiązania, które odbiera ją pracownikom.

Sondaż przeprowadzony wśród polityków CD&V wskazuje, że również ta partia nie jest entuzjastycznie nastawiona do ograniczania siły nabywczej klasy średniej. W Vooruit temat ten zbywają – flamandzcy socjaliści uważają, że na tym etapie nie ma potrzeby reagować, ponieważ Federalne Biuro Planowania nie przedstawiło konkretnej propozycji, lecz jedynie listę środków bez szerszego uzasadnienia.

Także Les Engagés unikają jednoznacznej odpowiedzi. Centryści oceniają, że raport wskazuje kilka możliwości wartych pogłębionej analizy i że przy tworzeniu budżetu nie powinno być tematów tabu, nie zajmują jednak wyraźnego stanowiska w sprawie tych preferencji podatkowych. Ich zdaniem analiza dostępnych wariantów będzie zadaniem na najbliższe tygodnie i miesiące.

Podobną ostrożność zachowuje N-VA. Jak odpowiadają w gabinecie ministra finansów Jana Jambona, partia zapoznaje się ze środkami wymienionymi przez BFP i zamierza je przeanalizować.

Na stole koalicji Arizona pozostaje więc ponad 250 propozycji, w tym likwidacja dopłat do paliw kopalnych, między innymi oleju napędowego wykorzystywanego do celów zawodowych, co mogłoby przynieść od 800 do 1 250 milionów euro. Wspomniane przywileje podatkowe najwyraźniej nie będą już jednak częścią realnie rozważanych rozwiązań.