Voka ostrzega: liczba długotrwale chorych w Limburgii może wzrosnąć do 54 000 do 2030 r.
Organizacja pracodawców Voka szacuje, że obecnie około 45 000 mieszkańców Limburgii przebywa na długotrwałym zwolnieniu chorobowym. Jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie działania, liczba ta może...
Wizualizacja SI - Aktualnosci.be Organizacja pracodawców Voka szacuje, że obecnie około 45 000 mieszkańców Limburgii przebywa na długotrwałym zwolnieniu chorobowym. Jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie działania, liczba ta może wzrosnąć do 54 000 do 2030 r. Jednocześnie flamandzka organizacja opieki domowej Wit-Gele Kruis w Limburgii pokazuje, że ograniczenie skali tego zjawiska jest możliwe dzięki odpowiedniej polityce zarządzania personelem.
Spis treści
Przykład działań Wit-Gele Kruis
Anastasia Triantafyllidis, pracownica Wit-Gele Kruis w Genk, była zmuszona przerwać pracę w listopadzie z powodu nadmiernego obciążenia. Po trzech miesiącach wróciła do obowiązków w systemie stopniowego zwiększania czasu pracy – początkowo na część etatu, a następnie do pełnego wymiaru. Jak podkreśla, kluczowe znaczenie miało wsparcie ze strony pracodawcy i współpracowników już w trakcie jej nieobecności. Mimo poczucia winy wobec zespołu, który przejął jej obowiązki, otrzymane wsparcie ułatwiło powrót do pracy.
Dzięki takiemu podejściu odsetek długotrwale chorych pracowników w limburgijskim oddziale Wit-Gele Kruis spadł z 16 do 11,5 procent. Dyrektor personalna Ingrid Vanweert zaznacza, że pracownicy nie wybierają swojej choroby, dlatego rolą pracodawcy jest zapewnienie im odpowiedniego wsparcia i ułatwienie powrotu do aktywności zawodowej.
Profilaktyka i proces reintegracji
Zdaniem Vanweert najważniejszym elementem przeciwdziałania długotrwałym zwolnieniom jest profilaktyka. Kluczową rolę odgrywają bezpośredni przełożeni, którzy mają codzienny kontakt z personelem i mogą szybko wychwycić pierwsze sygnały problemów. W takich sytuacjach powinni inicjować rozmowę z pracownikiem, aby wspólnie zidentyfikować źródło trudności.
Jeśli mimo tych działań dochodzi do długotrwałej nieobecności, organizacja stawia na utrzymywanie kontaktu z pracownikiem, przy jednoczesnym uwzględnieniu jego indywidualnych potrzeb. Po pewnym czasie prowadzone są rozmowy przygotowujące powrót do pracy, a następnie zespół specjalistów opracowuje spersonalizowany plan reintegracji. Jak zaznacza Vanweert, takie podejście przynosi konkretne efekty – w ciągu sześciu miesięcy liczba długotrwale chorych wyraźnie się zmniejszyła. Voka przygotowała również broszurę zawierającą praktyczne wskazówki dla pracodawców dotyczące ograniczania skali długotrwałych zwolnień.
Wspólna odpowiedzialność i krytyka nowych składek
Dyrektor Voka Limburg Jonas De Raeve podkreśla, że przeciwdziałanie długotrwałym chorobom powinno być wspólnym zadaniem pracodawców i pracowników. W jego ocenie istotne jest, aby osoby zatrudnione wykonywały zadania zgodne ze swoimi kompetencjami i predyspozycjami, co sprzyja ich zaangażowaniu i dobrostanowi. Kluczową rolę w tym procesie odgrywają przełożeni.
Jednocześnie Voka Limburg krytycznie ocenia wprowadzenie dodatkowej składki, którą pracodawcy muszą opłacać w przypadku długotrwałej nieobecności pracownika. Zdaniem De Raeve nawet firmy prowadzące odpowiedzialną politykę mogą mieć pracowników, którzy zachorują z przyczyn od nich niezależnych. Obciążanie takich przedsiębiorstw dodatkowymi kosztami uznaje za niesprawiedliwe, zwłaszcza gdy możliwości dalszego ograniczenia absencji są już wyczerpane.