Najstarszy drewniany wiatrak we Flandrii Wschodniej ponownie miele zboże po gruntownej restauracji

W miejscowości Aalter zakończyła się kompleksowa restauracja zabytkowego wiatraka Pietendriesmolen, uznawanego za najstarszy drewniany wiatrak kozłowy w prowincji Flandria Wschodnia. Obiekt, którego początki sięgają XVI wieku, po wielu latach przestoju znów może pełnić swoją pierwotną funkcję – mielenie zboża. Prace renowacyjne kosztowały 630 000 euro i zostały sfinansowane wspólnie przez gminę Aalter oraz władze Flandrii.

Burza z 2016 r. unieruchomiła zabytkowy młyn

Wiatrak pozostawał nieczynny od 2016 r., kiedy silna burza spowodowała poważne uszkodzenia jego mechanizmu wewnętrznego. W trakcie gwałtownej nawałnicy zawiodły hamulce konstrukcji, a powstałe w wyniku tarcia przeciążenia doprowadziły do rozległych zniszczeń w całym wnętrzu młyna.

Przez kolejne lata obiekt pozostawał wyłączony z użytkowania. Dopiero w 2020 r. powrócono do planów jego restauracji. Wcześniej proces przygotowania inwestycji opóźniały zmiany administracyjne związane z fuzją gmin, które wymagały uporządkowania dokumentacji i procedur.

Wiatrak kozłowy – unikat prowincji

Pietendriesmolen jest tak zwanym wiatrakiem kozłowym. Oznacza to konstrukcję opartą na solidnym drewnianym podwoziu, na którym osadzona jest obrotowa skrzynia młyńska. Cała konstrukcja może być obracana w kierunku wiatru, co pozwala na efektywne wykorzystanie jego siły.

Radna Herlinde Trenson (CD&V) podkreśla wyjątkową wartość historyczną tego obiektu. Pierwsza wzmianka o młynie pochodzi z 1563 r., natomiast znajdująca się w nim obecnie podstawa konstrukcji została wykonana w 1782 r. Pietendriesmolen pozostaje jedynym wiatrakiem w prowincji Flandria Wschodnia, który wciąż obraca się na oryginalnym mechanizmie tego typu. Zdaniem radnej to niezwykle ważny element lokalnego dziedzictwa, z którego mieszkańcy mogą być dumni.

Wzruszenie w rodzinie ostatniego młynarza

Ponowne uruchomienie młyna ma także wymiar bardzo osobisty dla rodziny ostatniego młynarza, Henri Taetsa. Jego wnuk, Dirk Mouton, był świadkiem dramatycznych wydarzeń podczas burzy w 2016 r., gdy wiatrak był bliski zapalenia się w wyniku awarii mechanizmu.

Mouton przyznaje, że widok odrestaurowanego młyna wywołał w nim duże emocje. Dla jego rodziny jest to nie tylko symbol pracy poprzednich pokoleń, lecz także dowód na to, że lokalne tradycje mogą przetrwać mimo trudnych momentów.

Podkreśla on również praktyczny wymiar funkcjonowania młyna. Zboże mielone na miejscu może być bezpośrednio wykorzystywane jako pasza dla zwierząt hodowlanych w okolicy. Taki sposób działania wpisuje się w ideę krótkiego łańcucha dostaw, w którym produkcja i przetwarzanie odbywają się lokalnie, bez konieczności długiego transportu.

Przyszłość młyna zapewniona – nowy młynarz w trakcie szkolenia

Przyszłość Pietendriesmolen wydaje się dobrze zabezpieczona. Syn brata Dirka Moutona, będący jednocześnie praprawnukiem ostatniego młynarza Henri Taetsa, rozpoczął już specjalistyczne szkolenie młynarskie. Kurs ma przygotować go do przejęcia opieki nad zabytkowym wiatrakiem i kontynuowania rodzinnej tradycji.

Dzięki temu istnieje duża szansa, że młynarskie rzemiosło w Aalter będzie przekazywane kolejnym pokoleniom.

Prowincja Flandria Wschodnia od dawna słynie z bogatej tradycji młynarskiej. Centrum Mola Molencentrum, działające na terenie prowincjonalnego kompleksu Domein Puyenbroeck w Wachtebeke, zostało niedawno gruntownie odnowione z okazji 50-lecia swojej działalności. Zwiedzający mogą tam zapoznać się z historią młynów działających w regionie oraz poznać rolę, jaką odgrywali ich operatorzy w lokalnej gospodarce.