Belgia: świadczenie integracyjne dla Ukraińców powiązane z aktywną integracją

Minister integracji społecznej Anneleen Van Bossuyt (N-VA) ogłosiła w piątek, po posiedzeniu Rady Ministrów, nowe zasady przyznawania świadczenia integracyjnego dla osób objętych ochroną uzupełniającą oraz tymczasowo przesiedlonych. Reforma w pierwszej kolejności obejmie uchodźców z Ukrainy przebywających w Belgii od początku rosyjskiej inwazji na pełną skalę. W ubiegłym roku ze świadczenia integracyjnego korzystało 23 562 obywateli Ukrainy.

Nowy mechanizm: niższa baza i dodatki za aktywność

Zgodnie z nowymi zasadami podstawowa kwota świadczenia zostanie obniżona. Jednocześnie przewidziano możliwość jej zwiększenia poprzez dodatkowe wsparcie finansowe, jeśli dana osoba aktywnie uczestniczy w procesie integracji. W praktyce oznacza to udział w kursach językowych i integracyjnych lub aktywne poszukiwanie pracy. Nadzór nad spełnianiem tych warunków będą sprawować ośrodki pomocy społecznej CPAS/OCMW.

Minister Van Bossuyt podkreśliła, że szybkie wejście na rynek pracy, nauka języka oraz udział w życiu społecznym wzmacniają samodzielność osób przesiedlonych, a jednocześnie stanowią wkład w społeczeństwo kraju przyjmującego.

Kolejny etap zaostrzania zasad

Decyzja Rady Ministrów wpisuje się w szerszy proces zmian w systemie świadczeń dla cudzoziemców. Już w grudniu ubiegłego roku zaostrzono przepisy wobec innych grup nowo przybyłych, w tym studentów z krajów trzecich oraz obywateli Unii Europejskiej, którzy nie podejmują pracy. W ich przypadku wymagany będzie co najmniej pięcioletni legalny pobyt w Belgii przed uzyskaniem prawa do pomocy społecznej.

Wyjątki nadal będą obowiązywać wobec szczególnie wrażliwych grup, takich jak osoby posiadające prawo pobytu ze względów medycznych czy ofiary handlu ludźmi.

Rząd: koniec ze „zbyt liberalnym” podejściem

Minister Van Bossuyt skrytykowała dotychczasowy model wsparcia, wskazując, że zbyt liberalne zasady mogły sprzyjać napływowi nowych migrantów do Belgii. Nowe przepisy mają temu przeciwdziałać poprzez uzależnienie wysokości świadczeń od rzeczywistego zaangażowania beneficjentów w integrację.

Zmiany te wpisują się w trwającą w Belgii debatę dotyczącą równowagi między solidarnością wobec osób przesiedlonych a oczekiwaniem ich aktywnego udziału w życiu społecznym i gospodarczym kraju.