Blisko 490 000 osób we Flandrii żyje poniżej granicy ubóstwa – nowe dane Statistiek Vlaanderen

Z najnowszych danych opublikowanych przez flamandzki urząd statystyczny Statistiek Vlaanderen wynika, że w 2024 r. około 490 000 mieszkańców Flandrii żyło w gospodarstwach domowych, których dochody znajdowały się poniżej progu ubóstwa. Oznacza to 7,2 procent populacji regionu. Wskaźnik ten jest wyraźnie niższy od średniej dla całej Belgii, która wynosi 11 procent, a także znacząco niższy niż w Walonii, gdzie sięga 13 procent, oraz w Brukseli, gdzie wynosi aż 23 procent. Dane wskazują również na poprawę w porównaniu z 2019 r., kiedy odsetek osób zagrożonych ubóstwem we Flandrii wynosił 9,7 procent.

Metodologia badania i ograniczenia porównawcze

Przedstawione statystyki pochodzą z europejskiego badania warunków życia EU-SILC. Analiza została przeprowadzona w ubiegłym roku na podstawie danych dotyczących dochodów osiągniętych w 2024 r. Warto jednak zaznaczyć, że w 2019 r. zmieniono metodologię prowadzenia tego badania, co utrudnia bezpośrednie porównywanie wyników z wcześniejszymi latami.

Mimo tych ograniczeń dane pokazują wyraźny trend spadkowy w zakresie ryzyka ubóstwa we Flandrii od 2019 r. Wskaźniki wskazują, że sytuacja materialna części mieszkańców regionu stopniowo się poprawia, choć problem ubóstwa wciąż dotyczy setek tysięcy osób.

Grupy najbardziej narażone na ubóstwo

Analiza statystyk w podziale na grupy społeczne i demograficzne pokazuje duże różnice w poziomie zagrożenia ubóstwem. Najwyższy odsetek odnotowuje się wśród osób urodzonych poza Unią Europejską – w tej grupie aż 27 procent żyje poniżej progu ubóstwa.

Niewiele niższy poziom dotyczy osób bezrobotnych. W tej kategorii 26 procent znajduje się poniżej granicy ubóstwa. Trudna sytuacja materialna dotyka również rodzin niepełnych – 18 procent z nich żyje w ubóstwie. Podwyższone ryzyko obserwuje się także wśród par wychowujących troje lub więcej dzieci, gdzie wskaźnik wynosi 16 procent.

Różnice między kobietami a mężczyznami nie mają w tym przypadku istotnego znaczenia statystycznego. Wyraźny wpływ ma natomiast wiek. Najwyższy poziom zagrożenia ubóstwem dotyczy osób młodych w wieku od 0 do 24 lat. Jednocześnie wśród osób powyżej 65. roku życia sytuacja materialna wyraźnie się poprawiła – wskaźnik ubóstwa spadł w tej grupie z 12,8 procent w 2019 r. do 7,6 procent w 2025 r.

Status mieszkaniowy i wykształcenie jako czynniki różnicujące

Dane Statistiek Vlaanderen pokazują także silną zależność między statusem mieszkaniowym a ryzykiem ubóstwa. Osoby wynajmujące mieszkanie są znacznie bardziej narażone na trudności finansowe niż właściciele nieruchomości. Wśród najemców wskaźnik ubóstwa wynosi 17 procent, podczas gdy wśród właścicieli mieszkań lub domów jedynie 5 procent.

Podobną zależność widać w przypadku poziomu wykształcenia. Wśród osób z wyższym wykształceniem poniżej granicy ubóstwa znajduje się około 4 procent. W grupie osób z niższym poziomem edukacji wskaźnik ten wynosi natomiast 13 procent. Dane te potwierdzają, że wyższe wykształcenie wciąż pozostaje jednym z najważniejszych czynników zmniejszających ryzyko wykluczenia ekonomicznego.

Zróżnicowanie regionalne we Flandrii

Ryzyko ubóstwa różni się także w zależności od części regionu. Najwyższy poziom zagrożenia odnotowano w prowincji Antwerpia, gdzie wynosi on około 10 procent, czyli wyraźnie powyżej średniej dla całej Flandrii.

Na drugim miejscu znajduje się Limburgia ze wskaźnikiem na poziomie 7 procent. Pozostałe prowincje – Flandria Wschodnia, Flandria Zachodnia oraz Brabancja Flamandzka – notują zbliżony poziom ryzyka wynoszący około 6 procent.

Różnice te wskazują, że lokalne uwarunkowania, takie jak sytuacja na rynku pracy, struktura demograficzna czy obecność większych ośrodków miejskich, mogą mieć znaczący wpływ na skalę ubóstwa w poszczególnych częściach regionu.