Rząd chce oszczędzać na zdrowiu według holenderskiego modelu – składka około 160 euro miesięcznie, 385 euro udziału własnego i obowiązkowy lekarz rodzinny
Belgijski rząd federalny, szukając pieniędzy na domknięcie budżetu, rozważa oszczędności w ochronie zdrowia, między innymi wzorując się na Holandii. Jak podaje telewizja RTL info w sobotę 14...
Wizualizacja wygenerowana przez SI. Nie przedstawia rzeczywistego zdarzenia ani jego uczestników - Aktualności.BE Belgijski rząd federalny, szukając pieniędzy na domknięcie budżetu, rozważa oszczędności w ochronie zdrowia, między innymi wzorując się na Holandii. Jak podaje telewizja RTL info w sobotę 14 listopada 2026 roku, holenderski system zdrowia w kilku ważnych punktach różni się od belgijskiego. Stacja zapytała ekspertów, jak działa model sąsiadów z północy i czy warto go kopiować.
Dwa źródła finansowania
Jak wyjaśnia cytowana przez RTL info Méryl Paquay, odpowiedzialna za jakość opieki w szpitalu uniwersyteckim CHU w Liège, w Holandii są dwa główne źródła finansowania. Pierwsze działa jak w Belgii – to składka od wynagrodzenia, która trafia do wspólnej puli i jest rozdzielana między ubezpieczycieli. Drugie to składka, którą każdy Holender płaci co miesiąc swojemu ubezpieczycielowi – około 160 euro miesięcznie.
Do tego dochodzi udział własny (franchise): Holendrzy sami pokrywają pierwsze 385 euro kosztów leczenia. Później mogą liczyć na zwrot z prywatnych ubezpieczeń, które konkurują ze sobą – a nie z kasy chorych (mutualité, ziekenfonds), jak w Belgii. Jak tłumaczy Jean Macq, specjalista ds. polityki zdrowotnej z uniwersytetu UCLouvain, chodzi o to, by dzięki konkurencji ubezpieczycieli obniżyć wydatki na zdrowie.
Najpierw lekarz rodzinny
Kolejna różnica to obowiązkowa wizyta u lekarza rodzinnego na początku leczenia, zwłaszcza gdy pacjent chce trafić do specjalisty lub do szpitala. Według Méryl Paquay Holandia postawiła na silną, wielodyscyplinarną podstawową opiekę zdrowotną i znacznie więcej profilaktyki. Pozwala to unikać hospitalizacji i droższej opieki specjalistycznej – szpital nie jest w centrum systemu.
Słabe strony modelu
Eksperci wskazują też na ograniczenia. Jak mówi Méryl Paquay, w praktyce konkurencja prywatnych ubezpieczycieli nie obniża wydatków na zdrowie, a dla pacjenta oznacza większą komplikację. Drugim problemem, wspólnym dla całej Europy, jest brak pracowników podstawowej opieki zdrowotnej, zwłaszcza lekarzy rodzinnych – w systemie opartym na lekarzu pierwszego kontaktu odczuwa się go jeszcze mocniej.
Jak podaje RTL info, Holandia przeznacza na ochronę zdrowia 10 procent PKB, o 1 punkt procentowy mniej niż Belgia.