Na początku 2026 r. Selena Carbonero Fernandez objęła funkcję sekretarz generalnej FGTB. 46-letnia prawniczka z Liège przejmuje kierownictwo największej centrali związkowej w kraju w ramach utrwalonej zasady rotacji między skrzydłem frankofońskim a niderlandzkojęzycznym. Prezydencja przypadła Flandrii i objął ją Bert Engelaar, natomiast stanowisko sekretarza generalnego trafiło do przedstawicielki frankofońskiej części organizacji. Carbonero Fernandez, znana z lewicowych poglądów i silnego zaangażowania feministycznego, deklaruje gotowość do podjęcia nowych wyzwań.
Naturalny wybór w procesie sukcesji
Jej nominacja stała się oczywista w momencie, gdy Jean-François Tamellini z FGTB Walonia ogłosił, że nie będzie ubiegał się o tę funkcję. Po decyzji o powierzeniu stanowiska kobiecie oraz rezygnacji Myriam Delmée z Setca, na pierwszym planie znalazła się kandydatka z najdłuższym stażem związkowym, wyprzedzająca m.in. Florence Lepoivre z FGTB Bruksela.
Nowa sekretarz generalna pochodzi z rodziny hiszpańskich emigrantów, którzy uciekli przed dyktaturą generała Franco. Jak sama podkreśla, jej rodzice poznali się w klubie Garcia-Lorca w Liège, będącym miejscem spotkań środowisk antyfrankistowskich. Dorastała w atmosferze sprzeciwu wobec niesprawiedliwości i solidarności, co miało duży wpływ na jej późniejsze zaangażowanie społeczne.
Wczesny bunt i wybór drogi zawodowej
Feminizm i sprzeciw wobec nierówności towarzyszyły jej od młodych lat. Już jako nastolatka brała udział w protestach i manifestacjach. W 1996 r., jeszcze w szkole średniej, dołączyła do starszych uczniów sprzeciwiających się reformie edukacji forsowanej przez Laurette Onkelinx z Partii Socjalistycznej. Jak wspomina, już wtedy miała silne poczucie, że chce nie tylko reagować na niesprawiedliwości, lecz także zmieniać system.
Z tego przekonania zrodziła się decyzja o studiach prawniczych. Prawo miało być dla niej narzędziem do zrozumienia mechanizmów stojących za nierównościami społecznymi i sposobem na ich skuteczne podważanie.
Od adwokatury do działalności związkowej
Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie w Liège rozpoczęła aplikację adwokacką. Okres ten określa jako moment przełomowy, który pozwolił jej zetknąć się z realnymi problemami ludzi i nauczył uważnego słuchania. Swoją rolę porównywała do pracy lekarza rodzinnego, starającego się znaleźć najlepsze rozwiązanie dla pacjenta.
Po trzech latach uznała jednak, że praca adwokata, mimo zaangażowania w obronę praw cudzoziemców, pozostaje zbyt indywidualistyczna. Chciała działać szerzej i mieć realny wpływ na rzeczywistość społeczną.
Trzynaście lat w sektorze metalowym
W 2006 r. sekcja metalowców FGTB poszukiwała prawnika. Carbonero Fernandez przyjęła ofertę i w lipcu porzuciła togę adwokacką na rzecz pracy związkowej. W Liège pełniła kolejno funkcje prawniczki, szkoleniowca oraz członkini komisji branżowych. Zdobyła w ten sposób szeroką, międzybranżową perspektywę, łącząc wiedzę prawną z doświadczeniem wyniesionym z terenu.
Przez trzynaście lat była związana z sekcją metalowców. Następnie zdecydowała się na pracę jako stała delegatka w Centrali Generalnej FGTB, co oznaczało codzienny kontakt z rzeczywistością sektorów takich jak ochrona, sprzątanie czy przedsiębiorstwa pracy dostosowanej.
Wejście do władz krajowych
Już w 2020 r. pojawiła się propozycja objęcia przez nią funkcji sekretarza federalnego FGTB. Wówczas uznała jednak, że potrzebuje więcej doświadczenia w terenie i odmówiła. Rok później, po kryzysie sanitarnym, ponownie zaproponowano jej to stanowisko i tym razem je przyjęła. Jak tłumaczy, była to naturalna kontynuacja walk prowadzonych wcześniej w przedsiębiorstwach.
Na poziomie międzybranżowym zajmowała się m.in. transformacją ekologiczną, systemem zabezpieczeń społecznych oraz prawem pracy. W jej ocenie właśnie ten szczebel stanowi kręgosłup solidarności i najlepiej nadaje się do obrony wspólnych interesów pracowników.
Obrona praw związkowych i wolności protestu
Praca na szczeblu federalnym pozwoliła jej poszerzyć kompetencje o kwestie emerytur, transformacji klimatycznej i energetycznej, wyborów społecznych, a także azylu i imigracji. Szczególne miejsce w jej działalności zajmuje obrona wolności związkowych, zagrożonych – jak wskazuje – przez coraz częstsze pozwy sądowe i sankcje wobec pikiet strajkowych.
Carbonero Fernandez przypomina kampanię przeciwko projektowi ustawy byłego ministra sprawiedliwości Vincenta Van Quickenborne’a z Open VLD dotyczącą „złośliwego naruszania autorytetu państwa”. Wówczas udało się zjednoczyć około czterdziestu organizacji. Zdaniem nowej sekretarz generalnej umiejętność budowania szerokich koalicji będzie kluczowa także dziś, w kontekście planów zaostrzania prawa wobec stowarzyszeń i ruchów społecznych.
Wejście w nową rolę
Nowa sekretarz generalna podkreśla, że nie rozpoczyna swojej misji bez doświadczenia w dialogu społecznym. Choć dopiero pozna Grupę Dziesięciu, ma już za sobą pracę w Krajowej Radzie Pracy oraz Centralnej Radzie Gospodarki. Zapowiada, że zamierza łączyć naukę z działaniem, podejmując wyzwania bezpośrednio w praktyce.
