Ławka lub drzewo ku pamięci zmarłego – Woluwe-Saint-Pierre wprowadza „pamiątkowe dobra” w przestrzeni publicznej

Gmina Woluwe-Saint-Pierre w Regionie Stołecznym Brukseli wprowadza tzw. pamiątkowe dobra (biens commémoratifs). Rodziny będą mogły sfinansować w przestrzeni publicznej ławkę, posadzenie drzewa lub krzewów różanych albo element placu zabaw ku czci zmarłej osoby, która mieszkała w gminie. Zasadę zatwierdziła rada gminy na ostatnim posiedzeniu – informuje nadawca publiczny RTBF.

Pomysł mieszkańców, wzór z zagranicy

Burmistrz Benoît Cerexhe (Les Engagés) wyjaśnił, że z pomysłem wyszło dwoje mieszkańców, którzy wzorowali się na przykładach z zagranicy. Burmistrz wskazał Wiedeń, gdzie takie upamiętnienia dobrze się sprawdzają. Jak podkreślił, ważne jest, by pozostawić ślad zmarłego w przestrzeni publicznej – na przykład na ulicy, przy której mieszkał, albo w miejscu, które często odwiedzał.

Kto płaci i kto dba

Za instalację płaci rodzina lub bliscy, ale przedmiot staje się własnością gminy, która go utrzymuje. Wnioski trzeba uzgodnić z gminą. Przedmiot musi dobrze wpisywać się w przestrzeń publiczną oraz pasować do otoczenia i krajobrazu. Według regulaminu takie dobra mają upiększać przestrzeń publiczną i być miejscami pamięci dostępnymi dla wszystkich.

Gmina przygotowała katalog, w którym są m.in. nasadzenia (np. lipy i krzewy różane), ławki publiczne i wyposażenie placów zabaw. Każdy przedmiot dostanie małą tabliczkę z nazwiskiem zmarłego oraz kodem QR, który prowadzi do strony internetowej z krótką biografią.

Cena obejmuje dziesięć lat utrzymania

Cena pokrywa wszystkie rzeczywiste obecne i przyszłe koszty gminy, czyli dostawę, wykonanie, montaż i dziesięć lat utrzymania. Patronat trwa dziesięć lat i można go przedłużyć, wnosząc opłatę podstawową. Nie ma ograniczeń terytorialnych ani preferowanej dzielnicy – wszystko zależy od możliwości technicznych. Pamiątkowe dobra mogą stanąć na cmentarzach, w parkach albo przy drogach.

W gminie umiera co roku około 200 mieszkańców. Burmistrz spodziewa się, że wnioski złoży od 10 do 15 procent rodzin. Podobny program „ławek pamięci” (bancs du souvenir) w parku Wolvendael uruchomiła prawie dziesięć lat temu gmina Uccle.