Ponad 130 000 osób straciło zasiłek dla bezrobotnych od stycznia – pracodawcy chcą wspólnej platformy urzędów pracy

Od 1 stycznia ponad 130 000 osób straciło w Belgii prawo do zasiłku dla bezrobotnych lub zasiłku na start (allocation d’insertion). Organizacje pracodawców FEB, Voka, Beci, AKT i AVED-IHK domagają się w sobotę 31 października nowego podejścia do zatrudnienia. Jak podaje agencja Belga, pracodawców niepokoi zbyt słabe wsparcie osób wykluczonych z systemu w powrocie na rynek pracy.

„Nie tylko środek budżetowy”

Zdaniem prezesa federacji przedsiębiorstw FEB Pietera Timmermansa ograniczenie zasiłków w czasie trzeba traktować jako środek aktywizujący, a nie wyłącznie oszczędnościowy.

Ograniczenia zasiłków dla bezrobotnych w czasie nie należy postrzegać wyłącznie jako środka budżetowego – podkreśla Pieter Timmermans.

Timmermans apeluje do władz, by w miarę możliwości towarzyszyły tym osobom w drodze na rynek pracy.

Jedna platforma dla wszystkich urzędów

Pracodawcy proponują platformę, która połączyłaby regionalne urzędy pracy Actiris (Bruksela), Le Forem (Walonia), VDAB (Flandria) i ADG (Wspólnota Niemieckojęzyczna) z krajowym urzędem zatrudnienia ONEM/RVA, instytutem ubezpieczeń zdrowotnych INAMI/RIZIV i federalną służbą ds. integracji społecznej SPP Intégration sociale. Miałaby ona koordynować politykę i umożliwiać wymianę dobrych praktyk. Oferta szkoleń powinna też lepiej odpowiadać rzeczywistym potrzebom rynku pracy, a same szkolenia – przebiegać szybciej.

Co dzieje się z wykluczonymi

Według danych FEB około 40 procent wszystkich osób wykluczonych z zasiłku pobiera dochód integracyjny z CPAS/OCMW (gminnego ośrodka pomocy społecznej). Od 10 do 15 procent znalazło pracę, od 7 do 9 procent jest na zwolnieniu z powodu niezdolności do pracy w INAMI/RIZIV, a sytuacja pozostałych 40 procent jest niepewna lub nieznana.

Pracodawcy domagają się ponadto bardziej jednolitej oceny zdolności do pracy we wszystkich CPAS/OCMW oraz silnej polityki wsparcia ze strony regionów i wspólnot – w tym wystarczającej liczby przystępnych cenowo i elastycznych miejsc opieki nad dziećmi. Chcą też, by zbadano lepsze dopasowanie federalnej polityki aktywizacji do realiów poszczególnych regionów.