Nowy dom dla osób z długotrwałymi problemami psychicznymi otwarty na Campus Dr. Guislain w Gandawie

Pacjenci psychiatrycznego domu opieki należącego do Zorggroep Guislain w Gandawie mogą od teraz zamieszkać w odnowionej zabytkowej zagrodzie oraz w dawnym domu noclegowym. Nowy obiekt, nazwany Bast, jest przeznaczony dla najbardziej samodzielnych mieszkańców placówki – osób z długotrwałymi, ale ustabilizowanymi trudnościami psychiatrycznymi. Inwestycja ma być odpowiedzią na potrzeby pacjentów, którzy nadal zbyt często wypadają z systemu opieki długoterminowej.

Mieszkanie dla najbardziej samodzielnych pacjentów

W psychiatrycznym domu opieki na Campus Dr. Guislain, gdzie znajduje się również Museum Dr. Guislain, przebywają osoby mierzące się z różnymi problemami zdrowia psychicznego. Część z nich nie jest w stanie funkcjonować samodzielnie, podczas gdy inni radzą sobie na co dzień bez stałej obecności personelu.

Właśnie dla tej drugiej grupy przygotowano obiekt Huis Lorkenstraat. Mogą w nim zamieszkać osoby z długotrwałymi, lecz ustabilizowanymi trudnościami psychiatrycznymi. Personel medyczny nie przebywa w budynku przez całą dobę, ale w razie potrzeby może zostać szybko wezwany. Huis Lorkenstraat znajduje się na tym samym terenie co szpital psychiatryczny, choć przy innej ulicy.

Czternaście nowych miejsc w zabytkowych budynkach

Po szeroko zakrojonej renowacji do użytku oddano dawną zagrodę oraz dom noclegowy, który pierwotnie służył zagranicznym studentom. Oba budynki są już przygotowane na przyjęcie mieszkańców i zwiększają możliwości placówki o 14 dodatkowych miejsc.

W obiektach urządzono 14 pokoi, łazienki, kuchnię, wspólną przestrzeń do codziennego życia oraz pomieszczenie przeznaczone do rozmów. Taki układ ma zapewnić mieszkańcom warunki możliwie zbliżone do zwykłego domu, a jednocześnie pozwolić na szybki kontakt z personelem w przypadku pogorszenia stanu zdrowia.

Renowacja zabytku zamiast budowy szpitala

Przekształcenie starych budynków w nowoczesną placówkę szpitalną nie było możliwe z powodów technicznych. Jak wyjaśnia dyrektor generalny Niko Gobbin, obiekty nie spełniają norm wymaganych od oddziału szpitalnego, dlatego trzeba było znaleźć dla nich inne przeznaczenie. Zdaniem dyrekcji nadanie im funkcji mieszkalnej jest dobrym przykładem takiego rozwiązania.

Zorggroep podkreśla, że renowacja tak wiekowych budynków była dużym wyzwaniem. Obiekty są objęte ochroną konserwatorską, co wyraźnie ogranicza zakres możliwych zmian w ich wyglądzie zewnętrznym. Trudniejsze są także prace poprawiające efektywność energetyczną – według placówki budynek zabytkowy nigdy nie osiągnie standardów energooszczędności typowych dla nowych konstrukcji.

Koszt inwestycji i znaczenie społeczne

Według dyrektora Gobbina wybrana przez placówkę droga nie należała do najłatwiejszych. Przebudowa zabytkowych obiektów jest kosztowna nawet przy wsparciu dotacji, jednak konsekwentne inwestowanie w tego typu nieruchomości pozwala placówce przyczyniać się do trwałej ochrony dziedzictwa kulturowego. Całkowity koszt prac wyniósł 4,4 miliona euro.

Dyrekcja zwraca również uwagę na społeczne znaczenie tej inwestycji. Pacjenci z długotrwałymi i złożonymi potrzebami zdrowotnymi wciąż zbyt często pozostają poza odpowiednim systemem wsparcia, dlatego stworzenie oferty dostosowanej właśnie do tej grupy jest jednym z priorytetów placówki.