Flandria przeznacza 100 tys. euro na zabytkowy wiatrak w Kortrijk – obiekt ma znów działać i być może produkować prąd
Flamandzki minister dziedzictwa nieruchomego Ben Weyts przeznaczył 100 000 euro na renowację zabytkowego wiatraka Vannestes w Marke, będącej częścią Kortrijk. Dzięki wsparciu Flandrii odtworzony ma...
Wizualizacja SI - Aktualnosci.be Flamandzki minister dziedzictwa nieruchomego Ben Weyts przeznaczył 100 000 euro na renowację zabytkowego wiatraka Vannestes w Marke, będącej częścią Kortrijk. Dzięki wsparciu Flandrii odtworzony ma zostać mechanizm obiektu, który od wielu dziesięcioleci nie może się obracać ani mielić zboża. Równocześnie analizowana będzie możliwość wykorzystania XIX-wiecznego wiatraka do produkcji energii elektrycznej.
Obiekt znany od XIII wieku
Wiatrak położony przy Abdijmolenweg w Marke, nazywany również Rodenburg lub Molen Glorieux, ma bardzo długą historię. Drewniana konstrukcja istniała w tym miejscu już na początku XIII wieku. Obecny obiekt to kamienny wiatrak olejarsko-zbożowy pochodzący z XIX wieku.
Przeprowadzona wcześniej renowacja nie przyniosła oczekiwanych rezultatów i od wielu lat wiatrak pozostaje unieruchomiony. Nie może się obracać ani pełnić swojej pierwotnej funkcji. Teren wokół obiektu od ponad piętnastu lat należy do d-Hotel.
Historyczny wiatrak może produkować energię
Dotacja przyznana przez ministra Bena Weytsa pokrywa ponad jedną trzecią całkowitego kosztu inwestycji, szacowanego na 285 000 euro. Projekt zakłada nie tylko przywrócenie mechanizmu umożliwiającego ponowne mielenie, ale także sprawdzenie, czy historyczny wiatrak mógłby produkować energię elektryczną.
Podobne rozwiązania stosowano już wielokrotnie w dawnych młynach wodnych, jednak w przypadku zabytkowego wiatraka byłoby to rozwiązanie pionierskie. Jeśli projekt zakończy się powodzeniem, podobne inicjatywy mogą zostać wdrożone również w innych miejscach.
Minister Weyts podkreślił, że współczesne turbiny wiatrowe budzą dziś wiele kontrowersji, zarówno na lądzie, jak i na morzu. Historyczne wiatraki są natomiast postrzegane zupełnie inaczej i od lat stanowią charakterystyczny element krajobrazu oraz lokalne punkty orientacyjne.