OECD ostrzega Belgię – sztywny rynek pracy i automatyczna indeksacja płac hamują przemysł, kraj ma drugi najwyższy odsetek wakatów w UE

Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) krytycznie ocenia belgijskie zasady na rynku pracy. Jak podaje portal ekonomiczny Business AM w czwartek 12 listopada 2026 roku, według najnowszej analizy gospodarczej OECD surowe regulacje mogą przeszkodzić rządowi w realizacji planów modernizacji i ożywienia przemysłu.

Brakuje rąk do pracy

Belgia zmaga się z powszechnym niedoborem pracowników na różnych poziomach kwalifikacji. Według OECD przekłada się to na drugi najwyższy odsetek wolnych miejsc pracy w Unii Europejskiej. Organizacja docenia obecne działania rządu, który reformuje emerytury i zasiłki dla bezrobotnych, by zwiększyć liczbę osób aktywnych zawodowo. Uważa jednak, że potrzebne są głębsze zmiany strukturalne, które przyciągną fachowców i usuną nieefektywności.

Indeksacja płac pod lupą

Jedną z głównych rekomendacji OECD jest reforma krajowego mechanizmu ustalania płac. Belgia jest jednym z zaledwie dwóch krajów strefy euro, w których obowiązuje pełna automatyczna indeksacja wynagrodzeń, czyli dostosowywanie pensji do inflacji w celu ochrony siły nabywczej. System działa w ramach tzw. marży, która ma utrzymać koszty pracy w Belgii na poziomie konkurencyjnym wobec Francji, Niemiec i Holandii. Po okresie szybkiego wzrostu płac po pandemii marża ta się zmniejszyła i w tym roku zostaje bardzo mało miejsca na dodatkowe podwyżki.

Mechanizm jest przedmiotem sporu między pracodawcami a związkami zawodowymi, m.in. o to, jak definiować koszty pracy i jak duża jest rzeczywista różnica kosztów wobec krajów sąsiednich. Rząd federalny wprowadził już częściowe ograniczenie indeksacji dla lepiej zarabiających, czyli osób z pensją powyżej 4000 euro brutto miesięcznie. Poprosił też pracodawców i związki o wspólną propozycję doprecyzowania punktu odniesienia dla kosztów pracy.

Płace zależne od branży

OECD proponuje odejście od jednolitego podejścia krajowego na rzecz większej elastyczności płac w poszczególnych sektorach. Branże o wysokiej wydajności, jak farmacja czy elektronika, nie mogą dziś zaoferować wyższych pensji, by przyciągnąć specjalistów, bo obowiązują je te same ograniczenia co sektory o niskiej wydajności. Z kolei w przemyśle chemicznym i motoryzacyjnym płace rosły mimo spadającej wydajności.

Zdaniem OECD brak takiego zróżnicowania odbiera pracownikom finansową zachętę do przekwalifikowania się lub zmiany pracy na bardziej wydajną, co ogranicza mobilność na rynku pracy. Gdyby płace mogły się różnić w zależności od wydajności sektora, Belgia mogłaby skuteczniej wykorzystywać je do obsadzania wakatów.