Flamandzkie piwo czerwonobrązowe pod ochroną Unii Europejskiej – „Unikalna metoda dojrzewania i lekko kwaśny smak”
Flamandzkie piwo czerwonobrązowe, warzone przede wszystkim we Flandrii Zachodniej, otrzymało europejski status produktu chronionego. Komisja Europejska uznała w ten sposób jego szczególne właściwości...
Wizualizacja wygenerowana przez SI. Nie przedstawia rzeczywistego zdarzenia ani jego uczestników - Aktualnosci.be Flamandzkie piwo czerwonobrązowe, warzone przede wszystkim we Flandrii Zachodniej, otrzymało europejski status produktu chronionego. Komisja Europejska uznała w ten sposób jego szczególne właściwości i jakość, a producenci zyskają dodatkowe możliwości promowania swoich wyrobów na rynku. Decyzja obejmuje kilkanaście odmian produkowanych głównie przez browary z Flandrii Zachodniej.
Spis treści
Skład i sposób produkcji
Flamandzkie piwo czerwonobrązowe powstaje ze słodu jęczmiennego, drożdży, niesłodowanych i innych słodowanych zbóż lub cukrów fermentowalnych, lokalnej wody warzelnej, chmielu, przypraw, czerwonych owoców oraz naturalnych cukrów. To poszczególne browary decydują, czy do piwa zostaną dodane przyprawy albo owoce, w zależności od pożądanego profilu smakowego i charakteru konkretnej odmiany.
Piwo dojrzewa w stojących dębowych kadziach, tradycyjnie określanych jako foedery. Jak wyjaśnia Komisja Europejska w komunikacie prasowym, ta szczególna metoda dojrzewania jest wyjątkowa w belgijskiej kulturze piwowarskiej i nadaje trunkowi charakterystyczny, lekko kwaśny smak.
Najstarszy znany opis tego rodzaju piwa we Flandrii Zachodniej pochodzi z 1851 r., choć sama tradycja jego warzenia jest znacznie starsza. Komisja podkreśla, że trunek opiera się na wieloletniej tradycji oraz specjalistycznej wiedzy lokalnych browarników, a jego renoma jest ściśle związana ze specyficznymi właściwościami produktu.
Wiele odmian z Flandrii Zachodniej
Flamandzkie piwo czerwonobrązowe było już wcześniej uznawane za produkt regionalny Flandrii Zachodniej, ponieważ właśnie w tej prowincji warzone jest najczęściej. Najbardziej znanym przykładem jest prawdopodobnie Rodenbach z browaru Rodenbach w Roeselare, ale odmian jest znacznie więcej. Należą do nich między innymi Duchesse de Bourgogne z browaru Verhaeghe w Vichte oraz Vander Ghinste Roodbruin z browaru Omer Vander Ghinste w Bellegem.
Do tej grupy zaliczają się również Ichtegem’s Grand Cru z browaru Strubbe w Ichtegem, Petrus Roodbruin z browaru De Brabandere w Harelbeke, Oud Bruin z browaru ‘t Verzet w Anzegem oraz XII Flemish Red Ale z browaru SOSAB w Kortrijk.
Dwadzieścia belgijskich produktów na liście
Po uzyskaniu europejskiego statusu te zachodnioflamandzkie piwa trafiają na listę chronionych oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia Unii Europejskiej. Obejmuje ona ponad 3 900 produktów, w tym 20 pochodzących z Belgii, takich jak mattentaart z Geraardsbergen, limburska vlaai czy brukselska cykoria gruntowa.
Jak wyjaśnia Komisja Europejska, oznaczenie geograficzne pozwala konsumentom łatwiej rozpoznać określone produkty i mieć większą pewność co do ich jakości. Producentom daje natomiast dodatkowe możliwości promowania i wprowadzania wyrobów na rynek.