W sobotę 14 lutego 2026 r. nowy rząd Regionu Stołecznego Brukseli został oficjalnie zaprzysiężony, kończąc trwający 613 dni okres napięć i skomplikowanych rozmów koalicyjnych. Choć szczegółowy podział wszystkich kompetencji – zwłaszcza w ramach COCOF (Commission communautaire française) i COCOM (Commission communautaire commune) – nie został jeszcze w pełni doprecyzowany, najważniejsze teki regionalne zostały już rozdysponowane między ministrów i sekretarzy stanu. Ostateczne decyzje w tej sprawie mają zapaść na początku przyszłego tygodnia. Poniżej przedstawiamy skład nowego rządu oraz zakres odpowiedzialności jego członków.
Boris Dilliès (MR) – premier Regionu Brukselskiego
Na czele rządu stanął Boris Dilliès z liberalnej partii MR, który objął funkcję premiera Regionu Brukselskiego. Odpowiadać będzie za bezpieczeństwo, turystykę, energetykę, badania naukowe, relacje międzynarodowe, służbę pożarniczą i pomoc medyczną (SIAMU) oraz sprawy bikulturowe. Najpilniejszym zadaniem nowego szefa rządu będzie stworzenie sprawnie działającego i zintegrowanego zespołu po ponad półtorarocznym okresie politycznych napięć. Atutem Dillièsa ma być jego gotowość do dialogu, jednak krytycy podkreślają, że nie brał on bezpośredniego udziału w negocjacjach koalicyjnych i musi szybko przyswoić zarówno treść, jak i ducha zawartego porozumienia.
Elke Van den Brandt (Groen) – mobilność i roboty publiczne
Elke Van den Brandt z flamandzkiej partii ekologicznej Groen pokieruje resortem mobilności i robót publicznych. W jej kompetencjach znajdą się również bezpieczeństwo ruchu drogowego oraz dobrostan zwierząt. Jednym z najważniejszych wyzwań będzie uspokojenie sporów wokół stref uspokojonego ruchu oraz złagodzenie napięć wśród mieszkańców Brukseli w kwestiach związanych z transportem. Van den Brandt uchodzi za polityczkę łączącą wyraźną wizję z pragmatycznym podejściem, jednak znajdzie się w wymagającej sytuacji – będzie musiała dokonać korekt planu mobilności przygotowanego w poprzedniej kadencji, działając w koalicji, która w dużej mierze nie podziela jej wcześniejszych założeń.
Ahmed Laaouej (PS) – polityka społeczna i władze lokalne
Ahmed Laaouej z partii PS objął stanowisko ministra odpowiedzialnego za politykę społeczną i solidarnościową, samorządy lokalne, równość oraz wsparcie edukacyjne. Jego celem będzie nadanie sprawom społecznym centralnego miejsca w działaniach nowego rządu. Laaouej dysponuje znacznym doświadczeniem oraz zapleczem dobrze znającym mechanizmy funkcjonowania regionu. Jednocześnie PS nie odgrywa już dominującej roli w brukselskiej egzekutywie i będzie musiała odnaleźć się w koalicji przesuniętej bardziej na prawo.
Dirk De Smedt (Anders) – budżet i transformacja cyfrowa
Tekę ministra budżetu, finansów, transformacji cyfrowej, służby publicznej oraz uproszczenia administracji objął Dirk De Smedt z partii Anders. Jego głównym zadaniem będzie przywrócenie równowagi finansowej regionu oraz ograniczenie zadłużenia – bez uciekania się do zabiegów księgowych. De Smedt posiada solidne przygotowanie merytoryczne w tym obszarze, jednak część obserwatorów zwraca uwagę na jego bezpośredni i wymagający styl pracy, który może stanowić wyzwanie w relacjach z partnerami koalicyjnymi.
Laurent Hublet (Les Engagés) – gospodarka i zatrudnienie
Laurent Hublet z partii Les Engagés przejął odpowiedzialność za zatrudnienie, gospodarkę oraz gospodarkę cyfrową. Przed nim stoi ambitne zadanie zwiększenia wskaźnika zatrudnienia i pobudzenia brukselskiej gospodarki. Jego atutem ma być świeże spojrzenie na instytucje wymagające reform, takie jak Actiris czy Bruxelles Formation, a także rozbudowana sieć kontaktów w środowisku biznesowym. Wyzwaniem pozostaje natomiast ograniczone doświadczenie polityczne.
Audrey Henry (MR) – urbanistyka i czystość publiczna
Audrey Henry z MR objęła funkcję sekretarza stanu odpowiedzialnej za urbanistykę, rozwój terytorialny oraz czystość publiczną. Będzie musiała jednocześnie poprawić funkcjonowanie systemu utrzymania czystości w mieście, nie wchodząc w konflikt z pracownikami Bruxelles Propreté, oraz uprościć procedury urbanistyczne. Sprzyja jej fakt, że oba te obszary zostały wyraźnie wskazane jako priorytetowe w umowie koalicyjnej, co może ułatwić wdrażanie konkretnych działań. Brak doświadczenia na szczeblu regionalnym może jednak stanowić pewne utrudnienie.
Karine Lalieux (PS) – mieszkalnictwo i infrastruktura sportowa
Karine Lalieux z PS została sekretarzem stanu odpowiedzialną za mieszkalnictwo, sektor taksówkarski oraz infrastrukturę sportową. Największym wyzwaniem będzie znalezienie skutecznych rozwiązań wobec pogłębiającego się kryzysu mieszkaniowego w Brukseli. Lalieux może liczyć na doświadczenie, sprawne zaplecze administracyjne oraz determinację w negocjacjach. Jednocześnie ambitne plany w obszarze mieszkalnictwa tradycyjnie napotykają na bariery w postaci rozbudowanych procedur, ograniczeń budżetowych oraz ostrożnego podejścia partnerów liberalnych.
Ans Persoons (Vooruit) – klimat i odnowa miejska
Ans Persoons z flamandzkiej partii socjaldemokratycznej Vooruit objęła stanowisko sekretarza stanu odpowiedzialnej za klimat, odnowę miejską, zabytki i ochronę dziedzictwa oraz wizerunek Brukseli. Jej zadaniem będzie utrzymanie regionu na kursie transformacji ekologicznej mimo napięć politycznych i presji budżetowej. Choć Persoons posiada doświadczenie w pracy rządowej, żaden z powierzonych jej obszarów nie został wskazany jako kluczowy priorytet w umowie koalicyjnej, co może utrudnić realizację bardziej ambitnych projektów.
