Rzecznik Kremla poinformował w piątek, że prezydent Rosji Władimir Putin odbył rozmowę telefoniczną z premierem Izraela Binjaminem Netanjahu oraz planuje kontakt z prezydentem Iranu Masoudem Pezeshkianem. Moskwa deklaruje, że celem tych działań jest złagodzenie napięć wokół Iranu, będącego jednym z kluczowych partnerów Rosji w regionie, a jednocześnie państwem zagrożonym możliwymi działaniami militarnymi ze strony Stanów Zjednoczonych.
„Wkrótce poinformujemy o rozmowie telefonicznej z prezydentem Iranu Pezeshkianem. Sytuacja w regionie jest bardzo napięta, a prezydent Putin kontynuuje swoje wysiłki na rzecz deeskalacji” – przekazał dziennikarzom rzecznik rosyjskiej prezydentury Dmitrij Pieskow.
W komunikacie po rozmowie Putina z Netanjahu Kreml podkreślił gotowość Rosji do dalszych „odpowiednich wysiłków mediacyjnych” oraz do „promowania konstruktywnego dialogu z udziałem wszystkich zainteresowanych państw”, którego celem ma być ograniczenie eskalacji wokół Iranu.
Partnerstwo strategiczne Moskwy i Teheranu
Od wybuchu masowych protestów przeciwko władzom w Iranie 28 grudnia prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump wielokrotnie groził interwencją wobec Teheranu. Organizacje broniące praw człowieka potępiły działania władz irańskich, wskazując na brutalne represje, które według ich relacji miały pochłonąć tysiące ofiar śmiertelnych. Od ponad tygodnia w kraju utrzymywana jest również blokada dostępu do internetu.
Iran pozostaje dla Rosji ważnym partnerem dyplomatycznym, gospodarczym i militarnym na Bliskim Wschodzie. Współpraca obu państw wyraźnie się zacieśniła po rozpoczęciu rosyjskiej agresji na Ukrainę w 2022 r. W styczniu 2025 r. Moskwa i Teheran podpisały traktat o partnerstwie strategicznym, którego celem jest wzmocnienie relacji dwustronnych, ze szczególnym naciskiem na współpracę wojskową.
Kijów oraz państwa zachodnie oskarżają Iran o dostarczanie Rosji dronów Shahed oraz rakiet krótkiego zasięgu wykorzystywanych w działaniach zbrojnych na Ukrainie. Obecna aktywność Putina w rozmowach z Izraelem i Iranem wpisuje się w szerszą strategię Kremla, której celem jest utrzymanie wpływów na Bliskim Wschodzie oraz zabezpieczenie interesów kluczowego sojusznika.
