Sześć gmin domaga się pociągu co pół godziny na linii 54 – SNCB/NMBS odpowiada, że to niemożliwe

Gminy Sint-Niklaas, Temse, Bornem, Puurs-Sint-Amands, Willebroek i Mechelen chcą, aby pociągi na linii kolejowej 54 kursowały co pół godziny. Samorządy apelują do belgijskiego przewoźnika kolejowego SNCB/NMBS, zarządcy infrastruktury Infrabel oraz władz federalnych o trwałe zwiększenie częstotliwości kursów między Sint-Niklaas a Mechelen. Domagają się również dostosowania peronów na wszystkich stacjach wzdłuż linii. Według SNCB/NMBS więcej pociągów nie da się uruchomić, jednak zaplanowano inwestycje w perony.

Połączenie ważne dla całego regionu

Jak podkreślają władze sześciu gmin, linia 54 ma duże znaczenie dla dojazdów do pracy i szkoły, a także dla wycieczek rekreacyjnych. Ich zdaniem obecna oferta przewozowa nie odpowiada w wystarczającym stopniu potrzebom komunikacyjnym ani rozwojowi regionu.

Apel pojawia się w momencie, gdy oferta autobusowa w regionie jest ograniczana. Z powodu kolejnych oszczędności w De Lijn w wielu miejscach zmniejsza się liczba kursów.

Kolej jako podstawa transportu publicznego

Jak zaznaczają gminy, postulat kursów co pół godziny od dawna figuruje w kilku gminnych planach mobilności, a także w regionalnym planie mobilności regionu transportowego Waasland. Według władz lokalnych analiza przeprowadzona przez ABLLO pokazuje, że taka częstotliwość jest technicznie możliwa.

Konieczne byłyby w tym celu zmiany na stacjach w Temse i Willebroek. Z analizy wynika, że nie wymagałoby to wyjątkowo dużych inwestycji w infrastrukturę. „Częste i niezawodne połączenie kolejowe jest kluczowe dla dostępności naszych gmin” – mówi radny ds. mobilności w Temse Bert Bauwelinck (TESAMEN).

„Zwłaszcza teraz, gdy inne formy transportu publicznego są pod presją, linia 54 musi móc stanowić podstawę transportu publicznego” – dodaje.

Dostępniejsze stacje

Gminy domagają się ponadto inwestycji w stacje położone wzdłuż linii. W Sint-Niklaas i Mechelen perony zostały już dostosowane. Na stacjach pośrednich ich wysokość, według władz lokalnych, wciąż nie spełnia obecnych norm. Dlatego sześć gmin chce, aby wszystkie stacje na linii 54 otrzymały ten sam standard dostępności.

Swoje postulaty samorządy zawarły we wspólnym piśmie skierowanym do SNCB/NMBS, Infrabel i władz federalnych.

Stanowisko SNCB/NMBS

Jak informuje SNCB/NMBS, przewoźnik organizuje obecnie wspólnie z Infrabel spotkania informacyjne dla miast i gmin dotyczące tych rozszerzeń. Kolej liczy na udział zainteresowanych samorządów, co pozwoli przedstawić plany, a także wyjaśnić możliwości i ograniczenia sieci kolejowej.

Obecnie między Sint-Niklaas a Mechelen kursuje jeden pociąg na godzinę w każdym kierunku. Jak wyjaśnia przewoźnik, zwiększenie liczby kursów do dwóch na godzinę, czyli wprowadzenie kursów co pół godziny, nie jest możliwe ze względu na ograniczoną przepustowość linii.

Linia, którą – podobnie jak resztą sieci kolejowej – zarządza Infrabel, jest na większości odcinka jednotorowa. W rezultacie brakuje miejsca na dodatkowe pociągi bez ryzyka pogorszenia niezawodności ruchu. Ponieważ pociągi nie mogą się tam mijać ani zjeżdżać na inny tor, wydłużyłby się nie tylko czas przejazdu, ale każde, nawet najmniejsze zdarzenie powodowałoby dodatkowe utrudnienia dla podróżnych.

Do tego dochodzą prace modernizacyjne na stacji w Mechelen, które jeszcze przez kilka lat będą ograniczać dostępność peronów. SNCB/NMBS podkreśla, że dostępność stacji jest dla niej bardzo ważna. Do 2032 r. przewoźnik chce zwiększyć do 176 liczbę stacji, z których osoby o ograniczonej mobilności będą mogły korzystać samodzielnie. Oznacza to wyższe perony, a tam, gdzie to konieczne, windy lub pochylnie.

Inwestycje obejmą także linię 54. W Bornem perony zostaną w przyszłym roku odnowione i podwyższone, aby ułatwić podróżnym wsiadanie i wysiadanie z pociągu. Stacja zostanie ponadto wyposażona w ścieżki prowadzące dla osób niewidomych i niedowidzących.

Przewoźnik inwestuje również w nowe i rozbudowane parkingi rowerowe. Na początku tego roku zarówno w Willebroek, jak i w Puurs otwarto nowe zadaszone parkingi, dzięki którym podróżni mogą łatwiej przesiadać się z roweru do pociągu.