Komisja Europejska chce znieść podatek u źródła od transgranicznych dywidend, odsetek i należności licencyjnych

Komisja Europejska zaproponowała w środę zniesienie podatku u źródła pobieranego od transgranicznych wypłat dywidend, odsetek i należności licencyjnych. To najważniejszy punkt pakietu zmian w europejskich przepisach podatkowych, który ma przynieść przedsiębiorstwom około 8 miliardów euro oszczędności rocznie. Z rozwiązania skorzystałyby przede wszystkim grupy międzynarodowe, choć w krótkiej perspektywie budżety państw członkowskich straciłyby 3,4 miliarda euro.

Komisja kontynuuje szeroki projekt „upraszczania” prawa i tym razem zajęła się obszarem szczególnie złożonym – podatkami. Organ wykonawczy Unii przedstawił pakiet propozycji, których celem jest usunięcie kosztów ponoszonych, w jej ocenie niesłusznie, przez firmy działające na jednolitym rynku. Ten podatkowy pakiet, połączony z rewizją dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej (DAC), miałby pozwolić europejskim przedsiębiorstwom zaoszczędzić około 8 miliardów euro rocznie, w tym 3,3 miliarda euro na kosztach administracyjnych.

Zwolnienie podatkowe dla dużych firm

Głównym założeniem pakietu jest wprowadzenie zwolnienia podatkowego korzystnego dla dużych przedsiębiorstw. 36 lat temu Unia zdecydowała, że wypłata dywidend wewnątrz grup kapitałowych nie powinna podlegać podatkowi u źródła, a kilka lat później podobne rozwiązanie przyjęto w odniesieniu do wypłat odsetek i należności licencyjnych w ramach tej samej grupy. Mimo to połowa państw członkowskich nadal pobiera ten podatek, zmuszając zainteresowane grupy do czasochłonnych procedur jego odzyskiwania.

Państwa członkowskie miałyby otrzymać czas na dostosowanie się do nowych zasad – Komisja proponuje, aby przepisy zaczęły obowiązywać dopiero osiem lat po wejściu dyrektywy w życie.

Trudne rozmowy z państwami członkowskimi

Jak obrazowo tłumaczy jedno ze źródeł unijnych, jeżeli firma musi odzyskać 30 000 euro i potrzebuje do tego wsparcia prawników, aby przejść procedurę trwającą rok lub dwa lata, gra nie jest warta świeczki. Komisarz ds. gospodarki Valdis Dombrovskis proponuje więc całkowite zniesienie tego podatku. Zwolnienie pozwoliłoby podatnikom zaoszczędzić 5,3 miliarda euro rocznie.

Dla państw członkowskich oznaczałoby to 3,4 miliarda euro mniej z wpływów podatkowych, które Komisja uznaje za niesłusznie pobierane. Jak przyznaje jeden z urzędników, rozmowy ze stolicami będą trudne, ponieważ w grę wchodzi ograniczenie dochodów budżetowych. Państwa miałyby jednak czas na dostosowanie się dzięki ośmioletniemu okresowi przejściowemu. Organ wykonawczy Unii jest przy tym przekonany, że rozwiązanie ułatwi inwestycje transgraniczne, a w dłuższej perspektywie korzyści dla finansów publicznych przewyższą koszty.

Połowa drogi

Nowy pakiet uproszczeń przewiduje także szereg zmian technicznych, które mają ułatwić inwestycje, między innymi poprzez dostosowania w dyrektywie dotyczącej przeciwdziałania unikaniu opodatkowania. Zdaniem Komisji nie osłabi to celu, jakim pozostaje walka z oszustwami.

Rewizja przepisów o wymianie informacji między administracjami podatkowymi (DAC) zakłada również zniesienie obowiązków sprawozdawczych, które się dublują albo mają niewielką wartość dodaną dla administracji skarbowych. Komisja zmienia na przykład zasady dotyczące internetowych platform sprzedażowych, takich jak Vinted czy eBay. Dzięki temu 10 milionów drobnych sprzedawców zostałoby zwolnionych z części obowiązków sprawozdawczych.

Do tego dochodzi kolejny zestaw przepisów dotyczących efektywności energetycznej produktów, również przedstawiony w środę. Zakłada on między innymi rezygnację z obowiązku drukowania oznaczeń skali efektywności energetycznej produktu. Łącznie liczba pakietów upraszczających przedstawionych ustawodawcom przez zespół Ursuli von der Leyen wzrosła w ten sposób do dwunastu. Jeśli propozycje Komisji zostaną przyjęte, mają one zmniejszyć obciążenia przedsiębiorstw o 18 miliardów euro rocznie. Organ wykonawczy Unii jest jednak dopiero w połowie drogi, ponieważ zakłada, że ograniczenie wymogów w europejskim prawodawstwie powinno do 2029 r. przynieść 37,5 miliarda euro oszczędności rocznie.