#EnfantJeTeCrois – nowa strona dla dorosłych, którym dziecko zwierza się z przemocy seksualnej. 24 organizacje: uwierzenie dziecku musi być odruchem
24 belgijskie organizacje uruchomiły stronę #EnfantJeTeCrois z poradami dla dorosłych, którym dziecko mówi o przemocy seksualnej.
Wizualizacja wygenerowana przez SI. Nie przedstawia rzeczywistego zdarzenia ani jego uczestników - Aktualności.BE Belgijskie organizacje ochrony dzieci chcą pomóc dorosłym właściwie zareagować w jednej z najtrudniejszych sytuacji. Jak podaje publiczny nadawca RTBF w środę 18 listopada 2026 roku, tego dnia ruszyła francuskojęzyczna strona internetowa kampanii #EnfantJeTeCrois („Dziecko, wierzę ci”). Ma ona podpowiadać, co robić, gdy dziecko zwierza się z przemocy seksualnej, której pada ofiarą.
Spis treści
Wspólna inicjatywa 24 organizacji
Stronę uruchomiła belgijska sekcja organizacji Défense des Enfants International (DEI) wraz z 23 innymi organizacjami, m.in. ONE (urzędem ds. dzieci we Wspólnocie Francuskiej), centrum ds. równości szans Unia, SOS Enfants i ośrodkami pomocy ofiarom przemocy seksualnej. Start zaplanowano na Światowy Dzień Zapobiegania Wykorzystywaniu, Krzywdzeniu i Przemocy Seksualnej wobec Dzieci i Wychodzenia z ich Skutków.
Główne przesłanie kampanii brzmi: reakcja zaufanego dorosłego może zmienić wszystko, a on sam nie zostaje z tym problemem sam. Na stronie są praktyczne porady, świadectwa, odpowiedzi na popularne mity oraz strony tematyczne, m.in. o kazirodztwie, wykorzystywaniu seksualnym i okaleczaniu żeńskich narządów płciowych.
Sprawca najczęściej z bliskiego otoczenia
Organizacje przypominają, że przemoc seksualna wobec dzieci nie jest zjawiskiem marginalnym. Według DEI Belgique w Europie ofiarą takiej przemocy pada mniej więcej co piąte dziecko. Najczęściej sprawca należy do kręgu osób, którym dziecko ufa, a nie jest groźnym nieznajomym.
Kampania ma też obalać przekonanie, że „dzieci kłamią”. Jak podkreślają organizacje, słowa dziecka wciąż zbyt często podaje się w wątpliwość, choć badania pokazują, że fałszywe oskarżenia są rzadkie. „Ujawnienie przemocy wymaga od dziecka ogromnej odwagi. Uwierzenie dziecku musi więc być odruchem” – piszą autorzy.
Jak reagować
Rachel Adama, przewodnicząca stowarzyszenia Voix d’Enfants, powiedziała agencji Belga, że dziecko, któremu się nie wierzy, przeżywa wtórną traumę. Radzi, by osoba, której dziecko się zwierza, nie okazywała wątpliwości, nie pokazywała emocji, które mogłyby zablokować rozmowę, nie zamieniała jej w przesłuchanie i zapewniła dziecko, że jego słowa zostaną przekazane dalej, by je chronić.