Reforma zasiłków dla bezrobotnych: 41 procent wykluczonych w Brukseli korzysta z pomocy CPAS

Znaczna część osób, które utraciły prawo do zasiłku dla bezrobotnych w Belgii, zwróciła się o wsparcie do systemu pomocy społecznej. Z danych SPP Intégration sociale/POD Maatschappelijke Integratie (Federalna Służba Publiczna ds. Integracji Społecznej), przywołanych przez dzienniki Sudinfo i De Standaard za pośrednictwem agencji Belga, wynika, że w Regionie Brukselskim 41 procent takich osób złożyło wniosek o pomoc do CPAS/OCMW (Centre Public d’Action Sociale/Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn – ośrodki pomocy społecznej działające na poziomie gmin). Oznacza to wyraźny wzrost obciążenia lokalnych struktur wsparcia społecznego.

Skutki reformy widoczne już na początku roku

Dane obejmują osoby, które straciły prawo do zasiłku dla bezrobotnych w styczniu i lutym bieżącego roku w wyniku wprowadzonych zmian w systemie. W skali całego kraju aż 47,9 procent osób wykluczonych z systemu zasiłkowego do końca marca zaczęło korzystać ze świadczenia revenu d’intégration, czyli minimalnego dochodu dla osób bez wystarczających środków do życia. W Regionie Brukselskim odsetek ten wynosi 41 procent, co – mimo że niższe od średniej krajowej – wskazuje na znaczną presję na system pomocy społecznej w stolicy.

Duże różnice między regionami

Analiza pokazuje wyraźne rozbieżności regionalne. Najwyższy odsetek osób, które po utracie zasiłku zwróciły się do CPAS/OCMW, odnotowano w Walonii – 55,4 procent. We Flandrii wskaźnik ten jest najniższy i wynosi 38,1 procent. Różnice te odzwierciedlają odmienne warunki na rynkach pracy w poszczególnych regionach oraz różny poziom zależności od świadczeń socjalnych.

Młodzi rzadziej korzystają z pomocy

W przypadku młodych osób objętych systemem allocations d’insertion (zasiłki integracyjne dla osób rozpoczynających aktywność zawodową) udział tych, którzy zwrócili się o pomoc do CPAS/OCMW w Brukseli, wyniósł 19,6 procent. To wynik wyraźnie niższy od średniej krajowej na poziomie 26,4 procent.

Niższy odsetek tłumaczy się głównie sytuacją mieszkaniową młodych osób. Wiele z nich nadal mieszka z rodzicami, przez co dochody całego gospodarstwa domowego przekraczają progi uprawniające do uzyskania świadczeń z pomocy społecznej.