Belgijska Izba Reprezentantów przyjęła w czwartek podczas posiedzenia plenarnego projekt ustawy wprowadzający nowe regulacje w obszarze polityki społecznej. Rozwiązania przygotowane przez ministra spraw społecznych Franka Vandenbroucke’a (Vooruit) mają doprecyzować i usprawnić procedury powrotu na rynek pracy osób przebywających na długotrwałym zwolnieniu chorobowym. To kontynuacja dotychczasowego kursu w tej sprawie i trzecia fala reform zatwierdzonych przez władze od początku bieżącego roku.
Większa odpowiedzialność wszystkich stron procesu
Od 1 stycznia 2026 r. w Belgii obowiązują zaostrzone zasady dotyczące aktywizacji zawodowej osób długotrwale niezdolnych do pracy. Przyjęty w czwartek pakiet wpisuje się w politykę rozpoczętą jeszcze w poprzedniej kadencji i kładzie nacisk na większą odpowiedzialność nie tylko samych osób na zwolnieniu, ale też kas chorych, lekarzy orzekających o niezdolności do pracy oraz pracodawców. Celem jest to, by każda ze stron uczestniczących w procesie powrotu do aktywności zawodowej w większym stopniu wpływała na jego skuteczność.
Definicja „potencjału zawodowego” wpisana do ustawy
Jednym z kluczowych elementów projektu jest wprowadzenie do przepisów formalnej definicji pojęcia „potencjał zawodowy”. Zgodnie z nią termin obejmuje to, co dana osoba jest w stanie wykonywać obecnie, a także to, co może stać się możliwe w przyszłości – z uwzględnieniem jej aktualnego stanu zdrowia. Ujęcie tej definicji w ustawie ma zapewnić jednolitą interpretację przepisów przez instytucje zaangażowane w orzekanie i działania aktywizacyjne.
Szybsza ścieżka powrotu do pracy
Projekt przewiduje również zmiany, które mają przyspieszyć uruchamianie formalnej procedury powrotu do aktywności zawodowej. Dotąd rozpoczęcie takiej ścieżki wymagało pośrednictwa koordynatora ds. powrotu do pracy. Po wejściu w życie nowych przepisów lekarz orzecznik lub członek zespołu multidyscyplinarnego będzie mógł bezpośrednio skierować osobę na ścieżkę ReAT (Retour au Travail – powrót do pracy), z pominięciem etapu pośredniego.
Dodatkowo lekarz medycyny pracy, pełniący funkcję doradcy ds. prewencji, otrzyma uprawnienie do kierowania osoby niezdolnej do pracy do służb zatrudnienia, jeśli powrót do dotychczasowego pracodawcy nie jest już możliwy, a procedura reintegracji zawodowej została zakończona. Ma to ograniczyć przypadki, w których po wyczerpaniu reintegracji u dotychczasowego pracodawcy osoby pozostają bez dalszego wsparcia w poszukiwaniu nowego zatrudnienia.
Głosowanie w Izbie
Projekt ustawy przeszedł głosami koalicji rządzącej, przy sprzeciwie opozycji. Od głosu wstrzymali się posłowie Vlaams Belang oraz Anders.
