Belgijski system opieki zdrowotnej stanie w najbliższych latach przed poważnym wyzwaniem finansowym. Rzeczywista norma wzrostu wydatków w sektorze medycznym okaże się niższa niż ta zapowiedziana w najnowszej nocie politycznej ministra zdrowia Franka Vandenbroucke z partii Vooruit. Jak poinformował we wtorek 3 lutego 2026 r. dziennik La Libre, powołując się na analizę Federalnego Biura Planu, rozbieżność ta wynika z zastosowania mechanizmu tzw. kwot nieprzeznaczalnych, które realnie ograniczają dostępne środki. Zgodnie z oceną ekspertów to właśnie ochrona zdrowia będzie musiała ponieść znaczący wysiłek oszczędnościowy, aby dostosować wydatki do faktycznych możliwości budżetu państwa.
Obietnice ministra a prognozy ekonomiczne
W nocie politycznej przedstawionej w ubiegłym tygodniu w Izbie minister Frank Vandenbroucke zakładał utrzymanie normy wzrostu budżetu na opiekę zdrowotną na poziomie 2 procent zarówno w 2026 r., jak i w 2027 r. Celem było zapewnienie stabilności finansowania oraz stworzenie warunków do długofalowego planowania inwestycji i rozwoju usług medycznych.
Znacznie mniej optymistyczny obraz wyłania się jednak z raportu zaprezentowanego w poniedziałek Radzie Generalnej Inami, w której zasiadają przedstawiciele rządu, związków zawodowych i pracodawców, ubezpieczalni zdrowotnych oraz pracowników ochrony zdrowia. Federalne Biuro Planu oszacowało, że rzeczywisty wzrost netto budżetu w 2027 r. wyniesie jedynie 1,8 procent, co wyraźnie odbiega od deklarowanych wcześniej założeń.
Mechanizm „kwot nieprzeznaczalnych”
Przyczyną tej różnicy jest szczególne rozwiązanie budżetowe zastosowane przez rząd federalny. Na 2027 r. przewidziano tzw. kwotę nieprzeznaczalną w wysokości 336 milionów euro. Choć środki te formalnie widnieją w budżecie ochrony zdrowia, w praktyce nie będą mogły zostać wykorzystane przez sektor medyczny.
Zastosowanie tego mechanizmu sprawia, że oficjalnie deklarowana norma wzrostu ma w dużej mierze charakter formalny. W rzeczywistości pula środków dostępnych dla systemu opieki zdrowotnej będzie wyraźnie niższa, niż wynikałoby to z prostego zastosowania dwuprocentowej normy wzrostu do całkowitego budżetu.
Wymagany wysiłek oszczędnościowy
Analiza Federalnego Biura Planu wskazuje również na głębszy problem strukturalny. Przy utrzymaniu obecnego kierunku polityki zdrowotnej naturalne tempo wzrostu wydatków w sektorze medycznym będzie wyższe niż tempo wzrostu tzw. budżetu autoryzowanego, czyli środków pomniejszonych o kwoty nieprzeznaczalne.
Taka dysproporcja pomiędzy rosnącymi potrzebami a ograniczonymi zasobami finansowymi oznacza konieczność podjęcia szeroko zakrojonych działań oszczędnościowych. Według szacunków Biura Planu sektor ochrony zdrowia będzie musiał w 2027 r. znaleźć około 600 milionów euro poprzez oszczędności lub inne źródła finansowania, aby utrzymać równowagę budżetową w obliczu rosnącego zapotrzebowania na usługi medyczne ze strony osób mieszkających w Belgii.
