W katedrze Najświętszej Marii Panny w Antwerpii odbyła się w niedzielę uroczystość święceń kapłańskich 34-letniego Woutera Druwé, profesora nadzwyczajnego Katolickiego Uniwersytetu w Leuven (KU Leuven). Nowo wyświęcony duchowny zamierza łączyć posługę kapłańską z działalnością naukową na uczelni. Obrzęd święceń odbył się podczas uroczystej mszy świętej i obejmował tradycyjne rytuały, takie jak nałożenie rąk przez biskupa oraz namaszczenie dłoni neoprezbitera.
Rzadkie powołanie w czasach kryzysu Kościoła
Podczas uroczystości biskup Antwerpii Johan Bonny zwrócił uwagę, że święcenia kapłańskie stają się w belgijskim Kościele katolickim coraz rzadszym zjawiskiem. Hierarcha wyraził wdzięczność za to, że wciąż są osoby, które posiadają odpowiednie predyspozycje i uznają za wartościowe związanie swojego życia z Kościołem oraz służbę ludziom. W jego ocenie jest to postawa odważna i piękna, stanowiąca ważny dar dla wspólnoty kościelnej.
Droga do kapłaństwa przez świat nauki
Wouter Druwé dorastał na południowych przedmieściach Antwerpii w rodzinie wychowującej troje dzieci. Jak sam podkreśla, od najmłodszych lat czuł się w Kościele i życiu modlitewnym jak w domu. Myśl o kapłaństwie pojawiła się pod koniec szkoły średniej, jednak najpierw zdecydował się na studia prawnicze, teologiczne oraz z zakresu prawa kanonicznego na KU Leuven. W ramach programu Erasmus kształcił się także na uniwersytecie we Fryburgu, a jako visiting researcher przebywał na uczelniach w Zurychu, Oksfordzie i Edynburgu.
Do formacji kapłańskiej zgłosił się dopiero w 2018 r. Odbywał ją w trybie weekendowym w holenderskim seminarium Bovendonk. Jak zaznacza nowo wyświęcony kapłan, idea uczenia się przez całe życie ma znaczenie również w przypadku duchownych. Podkreśla przy tym, że posiadane przez niego przygotowanie teologiczne, filozoficzne i pastoralne stanowi solidną podstawę do pełnienia posługi.
Świadomy wybór celibatu z nadzieją na przyszłe zmiany
Druwé otwarcie przyznaje, że kwestia celibatu była dla niego przedmiotem długich rozważań. Wyraża nadzieję, że w przyszłości także osoby żyjące w związkach małżeńskich będą mogły przyjmować święcenia kapłańskie. Jednocześnie podkreśla, że jego własna decyzja o życiu w bezżenności jest wyborem świadomym i wewnętrznie spójnym.
Starożytne rytuały święceń kapłańskich
Biskup Bonny przybliżył również przebieg samej ceremonii święceń. Obrzęd odbywa się w trakcie mszy świętej, która w połowie zostaje przerwana na właściwą liturgię święceń. Proboszcz katedry odczytuje świadectwo uzasadniające, dlaczego kandydat jest godny przyjęcia sakramentu. Po homilii kandydat odpowiada na pytania dotyczące gotowości do głoszenia wiary, modlitwy za ludzi oraz służby Kościołowi. Następnie odmawiana jest długa modlitwa wstawiennicza, po której następuje nałożenie rąk – najstarszy symbol tego obrzędu, stosowany już przez apostołów. Ręce na głowie kandydata kładzie biskup oraz wszyscy obecni kapłani. Kolejne elementy ceremonii to namaszczenie dłoni oraz nałożenie szat liturgicznych: stuły i ornatu. Na zakończenie neoprezbiter otrzymuje chleb i wino przeznaczone do sprawowania Eucharystii.
Profesor i kapłan w jednej osobie
Wouter Druwé będzie nadal pracował jako profesor prawa rzymskiego i historii prawa na Wydziale Prawa KU Leuven oraz prawa kanonicznego na Wydziale Prawa Kanonicznego tej uczelni. Zapytany o to, jak zamierza łączyć obowiązki naukowca i duchownego, odpowiada z uśmiechem, że ma nadzieję stać się dobrym księdzem-profesorem.
