Belgijski Kościół otrzymał 59 nowych zgłoszeń przemocy seksualnej
Kościół katolicki w Belgii otrzymał w ostatnim roku 59 nowych zgłoszeń dotyczących przemocy seksualnej. Dane te pojawiają się na tle dalszego spadku liczby sakramentów sprawowanych przez instytucję –...
"Esslingen church interior" by barnyz is licensed under CC BY-NC-ND 2.0 Kościół katolicki w Belgii otrzymał w ostatnim roku 59 nowych zgłoszeń dotyczących przemocy seksualnej. Dane te pojawiają się na tle dalszego spadku liczby sakramentów sprawowanych przez instytucję – chrzty, pierwsze komunie, bierzmowania i śluby kościelne odnotowują kolejny znaczący regres.
Spis treści
Zgodnie z najnowszym raportem rocznym, w okresie od 1 lipca 2024 do 30 czerwca 2025 roku belgijski Kościół katolicki rozpatrzył łącznie 112 skarg, z czego część dotyczyła spraw z poprzednich lat, które nie mogły zostać wcześniej zakończone.
Spadek w porównaniu z poprzednim rokiem
W porównaniu z poprzednim okresem sprawozdawczym liczba zgłoszeń spadła niemal o połowę. Między lipcem 2023 a czerwcem 2024 roku Kościół odnotował aż 218 przypadków nadużyć. Wzrost ten był wówczas związany z emisją głośnego serialu dokumentalnego VRT „Godvergeten”, który dał głos ofiarom przemocy seksualnej w środowisku kościelnym.
Program wywołał szeroką debatę publiczną i zachęcił wiele osób do ujawnienia traumatycznych doświadczeń, często sprzed dziesięcioleci. Obecny spadek liczby zgłoszeń może oznaczać powrót do poziomu sprzed fali ujawnień wywołanych przez emisję serialu.
Profile ofiar i sprawców
Większość ofiar była w chwili popełnienia przestępstw w wieku poniżej 21 lat, w tym 16 osób miało mniej niż 10 lat. Dane te podkreślają drastyczny charakter nadużyć – dotyczą one w ogromnej większości dzieci i młodzieży w okresie szczególnej bezbronności.
Zarówno wśród ofiar, jak i sprawców dominują mężczyźni. Ten wzorzec odpowiada strukturze demograficznej duchowieństwa i jest charakterystyczny dla przypadków nadużyć w instytucjach kościelnych.
Sprawiedliwość i rekompensaty
Mimo że niemal wszystkie zgłoszenia dotyczą wydarzeń sprzed wielu lat, 11 spraw, w których sprawcy wciąż żyją, zostało przekazanych wymiarowi sprawiedliwości. To ważny krok w kierunku rozliczenia przestępstw, choć upływ czasu znacznie utrudnia prowadzenie postępowań z powodu braku dowodów czy zatarcia pamięci świadków.
Dotychczas 59 osób otrzymało rekompensaty finansowe od Kościoła. System odszkodowań stanowi próbę naprawienia krzywd, jednak – jak podkreślają organizacje wspierające ofiary – żadna kwota nie jest w stanie zrekompensować traumy doznanej w dzieciństwie.
Systematyczny spadek praktyk religijnych
Raport Kościoła potwierdza również dalszy spadek liczby sprawowanych sakramentów. W 2024 roku udzielono w Belgii 29 769 chrztów – o około 5 000 mniej niż rok wcześniej – oraz 27 458 bierzmowań, co oznacza spadek o 3 330. Mniej było także ślubów, pierwszych komunii i pogrzebów kościelnych.
Równolegle 4 780 osób wystąpiło o wykreślenie z rejestru ochrzczonych, co dla wielu stanowi symboliczne zerwanie z instytucją Kościoła. Choć liczba ta jest niewielka wobec ogólnej liczby wiernych, ilustruje rosnący dystans społeczeństwa wobec instytucji religijnych.
Wielowymiarowe wyzwania dla Kościoła
Kościół katolicki w Belgii stoi w obliczu poważnych wyzwań. Skandale dotyczące przemocy seksualnej podkopały jego autorytet moralny, a procesy sekularyzacyjne przyspieszają odchodzenie wiernych od praktyk religijnych. Zdaniem socjologów religii belgijski Kościół mierzy się dziś z koniecznością jednoczesnego rozliczenia przeszłości i odnalezienia nowej roli w coraz bardziej świeckim społeczeństwie.
Z jednej strony podejmuje działania na rzecz przejrzystości i wsparcia ofiar, z drugiej – zmaga się z utratą zaufania i postępującym osłabieniem znaczenia w życiu publicznym.
Perspektywa zmian systemowych
Organizacje wspierające ofiary podkreślają potrzebę głębokich reform strukturalnych w Kościele – większej przejrzystości, skuteczniejszych mechanizmów prewencji i realnej odpowiedzialności hierarchów za zaniechania. W ich ocenie indywidualne rekompensaty nie wystarczą bez systemowych zmian kultury instytucjonalnej.
Nie wiadomo, czy działania podejmowane przez Kościół katolicki w Belgii okażą się wystarczające, by odbudować zaufanie społeczne i zapobiec podobnym nadużyciom w przyszłości. Regularne publikowanie raportów o zgłoszeniach to krok w stronę transparentności, ale dla wielu wiernych i organizacji to wciąż zbyt mało.
Spadek liczby sakramentów i wzrost liczby osób formalnie opuszczających Kościół są wyraźnym sygnałem, że społeczne zaufanie do tej instytucji ulega dalszemu osłabieniu – w dużej mierze właśnie z powodu nadużyć i ich długotrwałych konsekwencji.